LoneLiness

Summer time, dpat masaya. But i’m wondering why does it seems like walang kulay ang buhay? Parang may kulang? I have my friends and family. Masaya ako kpag kasama ko sila but every night, i feel this strange feeling. I might call it as Loneliness. I don’t know why i’m feeling this, pero siguro ganun talaga. There are somethings that only you’re special someone can give. Mahirap talaga kapag nasanay ka nang may nasasandalan sa oras ng problema at maiiyakan kapag nahihirapan ka na. Yung kakaibang saya kapag kasama mo siya, ang taong sobrang special sa iyo. Hanggang kailan ko mararamdaman ang ganito? Ang sobrang kalungkutan? It’s really hard missing someone that you’re dying to see just to look at her eyes and say, hi! So many questions playing in my mind. But, everything happens for a reason, that’s what they say. Hindi na maibabalik ang nakaraan, mahirap pero normal lang siguro ang nararamdaman kong ito. I think everyone feels the same way as i do. Kaya tuloy gusto ko na talaga magpasukan para lalo akong maging busy. Hay Life,,,=(

Say your words